شايد به ذهن بعضى خطور كند كه طرح مسايل اختلافى بين شيعه و سنّى، و يا شيعه و وهّابيّت، با جريان وحدت ميان مسلمانان منافات داشته باشد، و يا زمينه رنجش خاطر بعضى فراهم شود، و يا موجب تفرقه گردد، بدين منظور نا گزيريم نسبت به مفهوم وحدت و عوامل آن به صورت گذرا اشاره كنيم

پست ثابت

که به دردسر فکندی،ز ستم تو ماسوی را

به غدیر خم تو بیعت،به ولی حق نمودی

ز چه رو شکستی اخر،همه بیعت و وفا را

شده از تو شاد و خندان،شده راضی از تو شیطان

به جز از عمر که گوید؟به غلام خویش قنفذ

که بزن به تازیانه تو عزیز کبریا را

به جز او که سر برهنه،بکشد به مسجد ارد

به هزار مکر و حیلت،شه ملک لافتی را

ز خیانتش به مولا،زجنایتش به زهرا^{(سلام الله علیه)}

بنمود غرق در خون،دل پاک انبیا را

به جز ان شقی ملحد،که گشود در سقیفه

به روی تمام مردم،در بدعت و جفا را

تو اگر نظر نمایی،به یقین کنی قضاوت

که به پا نمود انجا،جریان کربلا را

ز سگ درنده بدتر،بود این عمر که پرپر

بنمود او ز اتش،گل باغ مصطفی^{(صلی الله علیه و اله)} را

مکن از عمر تو هرگز،تبعیت و حمایت

که تو را کشد به دوزخ،ز تو می برد حیا را

به خدا که پیروانش،همه گمره اند و جاهل

چو عمر گرفته بر کف،سر رشته خطا را

تو که طالب نجاتی،بر مرتضی علی^{(علیه السلام)} رو

که رهاندت ز دوزخ،بچشاندت بقا را

بر گرفته از کتاب فرحة الزهرا^{(سلام الله)}

در قبایل عرب همواره جنگ بود.اما مکه زمینی حرام بود و سه ماه ذی القعده،ذی الحجه و محرم زمان حرام.

یعنی که در انها جنگ حرام است،

دو قبیله که با هم می جنگیدند تا وارد ماه حرام می شدند جنگ را موقتا تعطیل می کردند اما برای انکه اعلام کنند که در حال جنگند و این ارامش از سازش نیست،ما حرام رسیده و چون بگذرد جنگ ادامه خواهد یافت،سنت بود که بر قبه فرمانده قبیله پرچم سرخی بر می افراشتند.

تا دوستان،دشمنان و مردم همه بدانند که جنگ پایان نیافته است.

انها که به کربلا می روند می بینند که جنگ با یزید پایان گرفته و بر صحنه ی جنگ ارامش مرگ سایه افکنده اما می بینند که بر قبه ارامگاه حسین(علیه السلام) پرچم سرخی در اهتزاتز است.

بگذار این

"سالهای حرام"بگذرد!

دکتر علی شریعتی

خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوجه ها بر فاطمه(سلام الله)

گردنت را میشکست انجا اگر عباس(علیه السلام) بود

خوشا به حال سال شمسی!

ماه دوازدهمش هم آمد و رفت

ماه دوازدهم ما هنوز نیامده است!!!

اللهم عجل لولیک الفرج

استدلال به آيات قرآن كريم :

33 زمر : وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ ... :

آيا آيه « وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ ... » در شأن أبوبكر نازل شده است ؟

پاسخ :

وَ الَّذي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُون‏ . الزمر / 33 .

كسى كه سخن راست بياورد و كسى كه آن را تصديق كند ، آنان پرهيزگارانند ! .

ابو تراب به معناى پدر خاك ، يا دمساز خاك ، يا پدر و رئيس خاكيان است .

اين لقب از محبوب‌ترين القاب در نزد امام علي عليه السلام و يكي از زيباترين القاب آن حضرت به شمار مي‌آيد .

شيخ علاء الدين سكتوارى در محاضرة الأوائل ( ص 113 ) گويد : نخستين كسى كه به كنيه ( ابو تراب ) ناميده شد على بن ابى طالب رضى الله عنه است ، اين كنيه را رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به او داد آن گاه كه ديد او بر روى زمين خوابيده و خاك بر پهلوى او نشسته است ، از روى لطف و مهربانى به او فرمود :

برخيز اى ابو تراب .

و اين محبوب ترين القاب او به شمار مى رفت ، و از آن پس ، به بركت نفس محمدى اين كرامتى براى او گرديد ، زيرا خاك خبرهاى گذشته و آينده تا روز قيامت را براى او باز مى گفت . اين را بفهم كه رازى است بى پرده .

الغدير - الشيخ الأميني - ج 6 - ص 337 – 338

عباية بن ربعى گويد : به عبد الله بن عباس گفتم : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از چه رو على عليه السلام را ابو تراب ناميد ؟ گفت : از آن رو كه على عليه السلام صاحب زمين و حجت خدا بر اهل آن پس از رسول خداست ، و بقاى زمين و آرامش آن به او است ، و از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم مى فرمود : چون روز قيامت شود و شخص كافر پاداش و نزديكى و كرامتى را كه خداى متعال براى شيعيان على آماده نموده ببيند گويد : ( اى كاش من ترابى بودم ) يعنى كاش از شيعيان على ( ابو تراب ) بودم . و اين است معناى اين آيه كه كافر گويد : كاش من تراب ( خاك ) بودم .

علل الشرائع - الشيخ الصدوق - ج 1 - ص 156

علامه مجلسى رحمه الله در بيان اين جمله گويد :

ممكن است ذكر آيه در اينجا براى بيان علت ديگرى در نامگذارى آن حضرت به ابو تراب باشد ، زيرا شيعيان او به جهت تذلل بيش از اندازه و تسليم بودن در برابر فرمانهاى حضرتش تراب ناميده شده اند ؛ چنان كه در آيه كريمه آمده - و چون آن حضرت صاحب و پيشوا و زمامدار آنهاست ابو تراب نام گرفته است .

بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 35 - ص 51

در اين كه پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در چه زماني اين لقب مبارك را به امير المؤمنين عليه السلام داده است ، روايات متفاوتي نقل شده است . برخي از آن‌ها حاكي از آن است كه اين لقب در جمادي الأول يا جمادي الثاني سال دوم هجرت در غزوۀ العشيره به آن حضرت داده شده است . در برخي ديگر آمده است كه در يوم التآخي ؛ يعني روزي كه پيامبر اسلام بين همۀ مسلمان عقد برادري بست و از بين تمام مردم علي را براي خود برگزيد ، به او داده شده است .

البته اين روايات هيچ تعارضي باهم ندارند ؛ چرا كه ممكن است پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در موارد متعدد بارها و بارها آن را تكرار كرده باشد .

براي تحقيق بيشتر در اين باره مي‌توانيد به كتاب الغدير علامۀ اميني رحمت الله عليه ، ج 6 - ص 334 – 338 مراجعه كنيد .

در دل ما شیعیان بغض عمر تنهاستی

بزدلی گفتای اُستر مذهبک،گفتم به او

سالک بولؤلؤام نِی از کَسَم پرواستی

یاد آرم یک حدیثی^۱ کز امام صادق^{(علیه السلام)} است

«دشمن ما خانواده انجس از سگهاستی»

۱)وسائل الشیعه:۱/۱۵۳ باب ۱۱ رقم ۵

دارایی ام تویی،دل و جانم فدای تو

می خوانمت به حرمت اوای قدسیت

جان می دهد به ما نفس اشنای تو

وقتی طلوع میکنی از پشت ابرها

گل میکند زمین و زمان،زیر پای تو

در اسمان دهکده اعجاز می شود

با شعله ای که می دمد از چشم های تو

برگرد اخرین سفری را که رفته ای

تب کرده اند هر دو جهان در هوای تو

برگرد که گره بخورد لحظه ای به هم

فریاد گریه های من و های های تو

اقا بیا که هر کس از راه می رسد

سر می دهد طنین"اناالحق"به جای تو

تنها خودت شفاعتمان کن این طلسم

وا می شود به معجزه ی ربنای تو

"عجل الله فی فرج مولانا اباصالح المهدی"

قوتت همه شب خون جگر بود حسن جان

گریان ز غمت چشم سحر بود حسن جان

                                                        از دوست و دشمن به تو پیوسته ستم بود

                                                                 مظلومی تو ارث پدر بود حسن جان

تنها کمکت اشک بصر بود حسن جان

                                                                   از طعنه و از زخم زبان های پیاپی

                                                            هر دم به دلت زخم دگر بود حسن جان

شد قلب تو مجروح تر از جسم برادر

کز او جگرت سوخته تر بود حسن جان

                                                                  گر ماه حسین بن علی بود محرم

                                                                 ماه غم تو ماه صفر بود حسن جان

هر کس به تنش زخم رسد از دم شمشیر

زخم تو به تن نه، به جگر بود حسن جان

                                                             در کوچه و در مسجد و در خانه مغیره

                                                           پیوسته تو را پیش نظر بود حسن جان

در کرببلا چار پسر بود حسن جان

یـا ایّهـا العــزیز! أبانـا! قــبول کن

آهی در این بساط به غیر از امید نیست

یـا نـاامیدمــان ننـمـا یـا، قـبـول کن

از یـاد بـرده ایم شمـا را پـدر! ولی

این کودک فراری خود را قبول کن

رسم کریم نیست که گلچین کند، کریم!

مـا را سَـوا نکـرده و یک جـا قـبول کن

گر بی نوا و پست و حقیریم و رو سیاه

اما به جــان حضرت زهـرا قبـول کن

گندم که نه، مقام شما بود لاجَرَم

رمز هبوط آدم و حوّا، قـبول کن

به مجنون هم رسیدم یا علی(علیه السلام) گفت

مگر این وادی دارالجنون است

که هر دیوانه دیدم یا علی(علیه السلام) گفت

نسیمی غنچه ای را باز می کرد

به گوش غنچه کم کم یا علی(علیه السلام) گفت

چمن با ریزش باران رحمت

دعایی کرد و او هم یا علی(علیه السلام) گفت

یقین پروردگار افرینش

به موجودات عالم یا علی(علیه السلام) گفت

خمیر خاک ادم را سرشتند

چو بر می خاست ادم یا علی(علیه السلام) گفت

مگر خیبر ز جایش کنده می شد

یقین اینجا علی هم یا علی(علیه السلام) گفت

علی را ضربتی کاری نمی شد

گمانم ابن ملجم یا علی(علیه السلام) گفت

اندر دو جهان مقصد و مقصود علیست(علیه السلام)

گر خانه ی اعتقاد ویران نشدی

من فاش بگفتی که معبود علیست(علیه السلام)

با بغض عمر پرورشم داد پدر

شادان به غدیر خم کنم زهرا(سلام الله) را

با سیصد و ده مرتبه لعنت به عمر

سنی که روز حشر شفیعش عمر شود

کوری ببین عصا کش کور دگر شود

در پی هر خلیفه ای نیستم

خورده گره بند دلم با علی(علیه السلام)

غیر علی(علیه السلام)با دگری نیستم

مست تولای خم حیدرم

غافل از او هیچ دمی نیستم

رهبر من پور ابیطالب است

پیرو هر بی پدری نیستم

لعن به روح پدر دومی

شکر خدا من عمری نیستم

بر دل یاقوت با خط طلا بنوشته اند

شیعیان حاجی شدند چون دور حیدر گشته اند

هر که با حیدر نباشد مطمئنا کافر است

اهل سنت دور کعبه از ازل ول گشته اند